अवसादित व्यक्तींच्या 23% मध्ये सर्केडियन अवसादाचे लक्षण

एक नवीन ऑस्ट्रेलियन अभ्यास दर्शवतो की अवसादित व्यक्तींपैकी सुमारे 23% व्यक्तींमध्ये 'सर्केडियन अवसाद' नावाच्या प्रस्तावित उपप्रकाराचे लक्षणे असू शकतात. ही स्थिती शरीराच्या आंतरिक घड्याळात होणाऱ्या व्यत्ययामुळे होते, ज्यामुळे झोपेच्या पॅटर्नवर आणि एकूण मूडवर परिणाम होतो. या अभ्यासात 11,380 प्रतिभाग्यांचा समावेश होता, मुख्यतः गंभीर किंवा आवर्ती अवसाद असलेल्या व्यक्तींचा, आणि या सर्केडियन रिदम उपचाराच्या परिणामांवर कसे परिणाम करतात हे शोधण्याचा प्रयत्न केला.

सर्केडियन अवसाद काही विशिष्ट लक्षणांनी परिभाषित केला जातो, जसे की अवसादाच्या काळात लांब झोप, सकाळी थकवा आणि मौसमी बदलांमुळे मूडमध्ये भिन्नता. या लक्षणांपैकी किमान तीन पूर्ण करणाऱ्या प्रतिभाग्यांनी दोन सामान्य प्रकारच्या अँटीडिप्रेसंट्स—SSRIs आणि SNRIs—वर कमी लाभ आणि अधिक दुष्परिणामांची माहिती दिली. काही व्यक्तींना या झोपेच्या विकारांनंतरही औषधांमधून सकारात्मक परिणाम मिळाला, तरीही एकूण निष्कर्ष अधिक वैयक्तिकृत उपचार पद्धतींची आवश्यकता दर्शवतात.

शोधकांनी उशीराने झोपण्याच्या वेळेसह आनुवंशिक संबंध देखील शोधले, परंतु या संबंधांमुळे रक्तातील साखरेच्या समस्यांची उपस्थिती सिद्ध होत नाही. निष्कर्ष प्राथमिक आहेत, कारण ते प्रतिभाग्यांच्या लक्षणे आणि औषधांच्या परिणामांची आठवण यावर अवलंबून आहेत, आणि ते थेट कारण-परिणाम संबंध स्थापित करत नाहीत. याव्यतिरिक्त, अध्ययनाची लोकसंख्यात्मक मर्यादा, जी युरोपीय वंशाच्या व्यक्तींवर लक्ष केंद्रित करते, परिणामांची व्यापकता यावर प्रश्न उपस्थित करते.

शरीराच्या आंतरिक घड्याळाचा मूडवर कसा परिणाम होतो हे समजून घेणे महत्त्वाचे आहे, कारण व्यत्यय अवसादाच्या लक्षणांना तीव्र करू शकतात. शरीराचे सर्केडियन रिदम विविध शारीरिक प्रक्रियांचे नियंत्रण करतात, ज्यामध्ये झोप, तापमान आणि हार्मोनचे स्राव समाविष्ट आहे. जेव्हा हे रिदम दैनंदिन जीवनाशी विसंगत असतात, तेव्हा व्यक्तींना झोपेच्या समस्यांचा सामना करावा लागू शकतो, ज्यामुळे मानसिक आरोग्याच्या समस्यांचा चक्र तयार होतो. मागील संशोधनाने दर्शविले आहे की झोपेतील व्यत्यय अवसादाला वाढवू शकतो, तर अवसाद स्वतः झोपेच्या पॅटर्नमध्ये व्यत्यय आणू शकतो.

आगामी काळात, संशोधक विचार करत आहेत की व्यक्तीच्या आंतरिक घड्याळाचे मापन अधिक वैयक्तिकृत उपचार योजना तयार करण्यात मदत करू शकते का. वर्तमान पद्धती, जसे की कलाईवर घालण्यायोग्य क्रियाकलाप मॉनिटर्स आणि मेलाटोनिन स्तरांसाठी लाळ चाचण्या, झोपेच्या पॅटर्नबद्दल माहिती प्रदान करू शकतात. जर भविष्यकाळातील अभ्यास सर्केडियन रिदमच्या आधारावर अनुकूलित उपचारांच्या लाभांची पुष्टी करतात, तर हे अवसादाच्या व्यवस्थापनाच्या पद्धतींमध्ये क्रांतिकारी बदल घडवू शकते, संभाव्यतः लाइट थेरपी आणि इतर वेळ आधारित हस्तक्षेपांना मानक देखभालामध्ये समाविष्ट करताना.