WHO ने बालकांच्या मोटाप्यावरील ऐतिहासिक मार्गदर्शक तत्त्वे जाहीर केली

जागतिक आरोग्य संघटनेने (WHO) 7 ऑक्टोबर 2026 रोजी बालकांच्या मोटाप्याच्या वाढत्या समस्येवर उपाय म्हणून आपल्या पहिल्या जागतिक मार्गदर्शक तत्त्वांची घोषणा केली. सध्या 5 ते 19 वर्षे वयोगटातील सुमारे 170 मिलियन मुलं आणि किशोर मोटाप्याने प्रभावित आहेत, जे 1990 मध्ये 2 टक्क्यांवरून आज 8 टक्क्यांपर्यंत वाढले आहे. या मार्गदर्शक तत्त्वांचा उद्देश केवळ कॅलोरी कमी करण्यापेक्षा व्यापक धोरण प्रदान करणे आहे, ज्यामध्ये स्वस्थ आहार, नियमित शारीरिक क्रियाकलाप, वर्तनात्मक समर्थन आणि भावनिक कल्याण यांचा समावेश आहे.

बालकांच्या मोटाप्याच्या जटिलतेला समजून घेण्यासाठी हे मान्य करणे आवश्यक आहे की हे फक्त जास्त खाण्याचा परिणाम नाही. आनुवंशिकी, पर्यावरणीय प्रभाव आणि मनोवैज्ञानिक मुद्दे महत्त्वाची भूमिका बजावतात. WHO च्या मार्गदर्शक तत्त्वांमध्ये पालकांनी आपल्या मुलांच्या आरोग्याचे संपूर्ण मूल्यमापन करण्यासाठी बालरोग तज्ञांचा सल्ला घेण्याची शिफारस केली आहे, फक्त बाह्य रूपावर अवलंबून राहू नये. हे समग्र दृष्टिकोन मोटाप्याच्या मूळ कारणांना प्रभावीपणे संबोधित करण्यासाठी आवश्यक आहे.

WHO च्या मार्गदर्शक तत्त्वांमध्ये संतुलित पोषणाची महत्त्वावर जोर दिला आहे. ते कमी प्रक्रियायुक्त, पोषणद्रव्यांनी समृद्ध आहारावर लक्ष केंद्रित करण्याची शिफारस करतात, ज्यामध्ये मौसमी फळे आणि भाज्या, साबुत धान्ये आणि प्रोटीन स्रोत जसे की डाळी आणि अंडी यांचा समावेश आहे. हे अन्न केवळ वाढ आणि विकासास मदत करत नाही, तर टिकाऊ ऊर्जा देखील प्रदान करते. याव्यतिरिक्त, मार्गदर्शक तत्त्वे साखरेयुक्त पेये आणि प्रक्रिया केलेले स्नॅक्स कमी करण्याची शिफारस करतात, आणि कठोर आहार प्रतिबंध लागू करण्याबाबत सावधगिरी बाळगतात, जोपर्यंत वैद्यकीयदृष्ट्या सल्ला दिला जात नाही.

शारीरिक क्रियाकलापाला प्रोत्साहन देणे हे WHO च्या शिफारशींचा आणखी एक महत्त्वाचा भाग आहे. मार्गदर्शक तत्त्वे पालकांना दररोजच्या जीवनात क्रियाकलापांचा समावेश मजेदार आणि आकर्षक पद्धतीने करण्यासाठी प्रोत्साहित करतात. चालणे, सायकल चालवणे आणि खेळ खेळणे यासारख्या क्रियाकलापांना प्रोत्साहन दिले पाहिजे, जेणेकरून मुलांमध्ये क्रियाकलापाची आवड निर्माण होईल. याशिवाय, स्वस्थ जीवनशैलीमध्ये पुरेशी झोप आणि सक्रिय कुटुंबीय क्रियाकलापांचा समावेश असावा लागतो.

अखेर, WHO मुलांच्या मनोवैज्ञानिक आणि भावनिक कल्याणाची रक्षा करण्याची आवश्यकता अधोरेखित करते. वजनाबद्दलची छेडछाड किंवा उपेक्षा मुलांच्या आत्मविश्वासावर आणि मानसिक आरोग्यावर दीर्घकालीन परिणाम करू शकते. पालक आणि शिक्षकांना खुल्या संवादाला प्रोत्साहित केले जाते आणि समर्थन प्रदान केले जाते, हे सुनिश्चित करून की मुलं खाद्यपदार्थ आणि शरीराच्या प्रतिमेबद्दलच्या त्यांच्या भावना व्यक्त करण्यात सुरक्षित वाटतात. जर सतत चिंता किंवा दु:ख निर्माण होत असेल, तर या चिंतांना प्रभावीपणे संबोधित करण्यासाठी व्यावसायिक मदतीची मागणी करणे उचित आहे.