कॅनाबिस धूम्रपानामुळे वाढते अनस्थेशियाचे प्रमाण: अभ्यास
नवीन अभ्यासानुसार, कॅनाबिस धूम्रपान किंवा वपिंग केल्यास वैद्यकीय प्रक्रियांसाठी आवश्यक अनस्थेशिया वाढतो.
कॅनाबिस धूम्रपान करणाऱ्यांना अन-उपयोगकर्त्यांच्या तुलनेत अधिक अनस्थेशिया लागते.
खाद्य कॅनाबिस वापरणाऱ्यांना कमी अनस्थेशिया लागते.
रुग्णांनी त्यांच्या कॅनाबिस वापराच्या पद्धतींची माहिती अनस्थेशियोलॉजिस्टना द्यावी.
अमेरिकन सोसायटी ऑफ अनस्थेशियोलॉजिस्टच्या वार्षिक बैठकीत सादर केलेल्या एका नवीन अभ्यासात कॅनाबिसच्या वापराच्या पद्धतीचा वैद्यकीय प्रक्रियांसाठी आवश्यक अनस्थेशियावर महत्त्वाचा प्रभाव असल्याचे स्पष्ट झाले आहे. विशेषतः, जे लोक कॅनाबिस धूम्रपान किंवा वपिंग करतात, त्यांना अन-उपयोगकर्त्यांच्या तुलनेत अधिक अनस्थेशिया लागते.
या संशोधनात 264 रुग्णांच्या नोंदींचा आढावा घेण्यात आला, ज्यांनी कोलोनोस्कोपी किंवा ऊपरी एंडोस्कोपी केली, आणि परिणामांनी दर्शविले की कॅनाबिस धूम्रपान करणाऱ्यांना 169 मिलीग्राम प्रोपोफोलची आवश्यकता असते. याउलट, अन-उपयोगकर्त्यांना फक्त 139 मिलीग्राम लागते, तर खाद्य कॅनाबिस वापरणाऱ्यांना आणखी कमी, म्हणजे 114 मिलीग्राम लागते. या प्रवृत्तीचा विशेष प्रभाव ऊपरी एंडोस्कोपी दरम्यान दिसून आला, जिथे धूम्रपान करणाऱ्यांना 193 मिलीग्राम लागले.
अभ्यासाचे प्रमुख संशोधक डॉ. बसवाना गौड्रा यांनी रुग्णांना त्यांच्या अनस्थेशियोलॉजिस्टसह कॅनाबिसच्या वापराबाबत पारदर्शक राहण्याचे महत्त्व सांगितले. त्यांनी सांगितले की, रुग्णांनी कॅनाबिसचा वापर करतो का हे विचारणे आता पुरेसे नाही; उपभोगाची पद्धत—धूम्रपान, वपिंग किंवा खाद्य उत्पादने—समजून घेणे अनस्थेशियाच्या व्यवस्थापनासाठी महत्त्वाचे आहे.
अभ्यासाचे निष्कर्ष दर्शवतात की कॅनाबिस शरीरात वेगवेगळ्या पद्धतींनी प्रक्रिया केली जाते. धूम्रपान किंवा वपिंगमुळे THC जलद फुफ्फुसांद्वारे पोहोचतो, ज्यामुळे तात्काळ परिणाम होतो, तर खाद्य उत्पादने जिगराद्वारे मेटाबोलाइज होतात, ज्यामुळे परिणाम येण्यास वेळ लागतो. याव्यतिरिक्त, धूम्रपान किंवा वपिंगमुळे वायुमार्गात जलन होऊ शकते, ज्यामुळे ऊपरी एंडोस्कोपी दरम्यान गडद अनस्थेशियाची आवश्यकता असू शकते.
या निष्कर्षांनुसार, कॅनाबिस धूम्रपान करणाऱ्यांनी आवश्यक वैद्यकीय प्रक्रियांपासून दूर राहू नये, तर त्यांना त्यांच्या कॅनाबिस वापराची संपूर्ण आणि अचूक माहिती द्यावी लागेल, ज्यामुळे अनस्थेशियोलॉजिस्ट त्यांच्या अनस्थेशियाच्या प्रोटोकॉलमध्ये आवश्यक समायोजन करू शकतील. अभ्यासाचे परिणाम प्राथमिक आहेत आणि सहकर्मी-समीक्षित जर्नलमध्ये प्रकाशित होण्याची प्रतीक्षा करत आहेत.




