नवजात शिशूंच्या इंट्यूबेशन गहराईसाठी दोन पद्धतींची तुलना

83 थाई नवजात शिशूंच्या समावेश असलेल्या यादृच्छिक नियंत्रित चाचणीने नवजात इंट्यूबेशन गहराईचे अनुमान लावण्यासाठी दोन सुधारित पद्धती समान अचूकता आणि सुरक्षा दर्शविल्या आहेत. या अभ्यासात सुधारित नासल-ट्रॅगस लांबी (NTL) टेबल पद्धतीची तुलना सुधारित फार्मुला पद्धतीशी करण्यात आली, जी योग्य ओरोट्रॅचियल ट्यूब घालण्याच्या गहराईची मोजणी करण्यात प्रभावी आहे.

या चाचणीमध्ये 39 नवजात शिशू टेबल पद्धतीसाठी आणि 44 फार्मुला पद्धतीसाठी नियुक्त करण्यात आले. फार्मुलाने NTL मोजमाप समायोजित करून घालण्याची गहराई मोजली, 6.5 सेमी किंवा कमी मोजमापासाठी 1 सेमी आणि 6.5 सेमीपेक्षा जास्त मोजमापासाठी 0.5 सेमी जोडले. संशोधकांनी अंदाजित घालण्याच्या गहराईची तुलना रेडियोग्राफिकदृष्ट्या निर्धारित योग्य गहराईशी केली, तसेच श्वसन जटिलतांची देखरेख केली.

परिणामांनी दर्शविले की दोन्ही पद्धती रेडियोग्राफिकदृष्ट्या निर्धारित योग्य घालण्याच्या गहराईसह मजबूत संबंध दर्शवतात, ज्यामध्ये सांख्यिकीय दृष्ट्या महत्त्वाचा फरक नाही (r=0.87 टेबल पद्धतीसाठी आणि r=0.92 फार्मुला पद्धतीसाठी; p=0.305). टेबल पद्धतीने घालण्याची गहराई थोडी कमी मोजली, तर फार्मुला पद्धतीने ती थोडी जास्त मोजली. टेबल पद्धतीचा वापर करून 49% प्रकरणांमध्ये अनुकूल ट्यूब स्थान प्राप्त झाले, तर फार्मुला पद्धतीसह 61% प्रकरणांमध्ये, तरीही हा फरक सांख्यिकीय दृष्ट्या महत्त्वाचा नव्हता (p=0.247).

फार्मुला पद्धतीने चांगल्या स्थितीची प्रवृत्ती दर्शवली, पण संशोधकांनी निष्कर्ष काढला की दोन्ही सुधारित NTL दृष्टिकोन नवजात शिशूंच्या योग्य घालण्याच्या गहराईचे अनुमान लावण्यात समान कार्यक्षमता दर्शवतात. त्यांनी हेही स्पष्ट केले की इंट्यूबेशननंतर योग्य ट्यूब स्थान सुनिश्चित करण्यासाठी आणि महत्त्वाच्या श्वसन जटिलतांच्या जोखमी कमी करण्यासाठी रेडियोग्राफिक पुष्टीकरण आवश्यक आहे.

आगामी काळात, या अभ्यासाचे निष्कर्ष नवजात इंट्यूबेशनमध्ये नैदानिक प्रथांवर प्रभाव टाकू शकतात, पद्धतीच्या निवडीच्या महत्त्वावर आणि रोगी सुरक्षा वाढवण्यासाठी रेडियोग्राफिक सत्यापनाची आवश्यकता दर्शवतात.