वैश्विक अभ्यास: 55 वर्षांपूर्वी वाढतो वेदना
नवीन विश्लेषणानुसार, शारीरिक वेदना 55 वर्षांपूर्वी तीव्रतेने वाढू शकते, ज्यामुळे वेदना आणि वयोमानानुसार पारंपरिक दृष्टिकोनावर प्रश्नचिन्ह उभा राहतो.
दर्दाची प्रचलन 55 वर्षांपूर्वी तीव्रतेने वाढते, ज्यात पाठदुखी सर्वाधिक नोंदलेली आहे.
महिलांनी पुरुषांच्या तुलनेत विविध शारीरिक क्षेत्रांमध्ये अधिक वेदना नोंदवल्या आहेत.
कमी मानव विकास निर्देशांक असलेल्या देशांमध्ये वृद्ध व्यक्तींमध्ये वेदना अधिक वाढते.
Nature Medicine मध्ये प्रकाशित झालेल्या एका नवीन जागतिक अभ्यासाने दर्शवले आहे की शारीरिक वेदना 55 वर्षांपूर्वी तीव्रतेने वाढते, जे वयोमानानुसार वेदना वाढण्याच्या पारंपरिक समजाला आव्हान करते. या व्यापक विश्लेषणात 118 देशांमधील 6.1 दशलक्षाहून अधिक व्यक्तींचा आत्म-रिपोर्ट केलेला वेदना डेटा समाविष्ट आहे, जो वेदनेच्या जटिलतेवर आणि विविध जनसांख्यिकीवर त्याचा प्रभाव दर्शवतो.
या संशोधनाने 11 विशिष्ट शारीरिक क्षेत्रांवर लक्ष केंद्रित केले, ज्यात पाठ, मान, आणि पोट यांचा समावेश होता. अभ्यासात असे आढळले की पाठदुखी ही सर्वाधिक सामान्य तक्रार आहे, जी सुमारे 40% सहभागींच्या द्वारे नोंदवली गेली, तर चेहर्यावरील वेदना फक्त 2% च्या आसपास नोंदवली गेली. याशिवाय, महिलांनी पुरुषांच्या तुलनेत अधिक वेदना नोंदवल्या आहेत, विशेषतः डोकेदुखी आणि पोटदुखीच्या क्षेत्रांमध्ये. हा डेटा 1990 ते 2025 या कालावधीत एकत्रित करण्यात आला, जो विविध वयोमान गट आणि सामाजिक-आर्थिक पार्श्वभूमीमध्ये वेदना वितरणावर एक व्यापक दृष्टिकोन प्रदान करतो.
वेदना जागतिक अपंगतेचा एक महत्त्वाचा घटक आहे, जो व्यक्तींच्या गतिशीलतेवर आणि जीवनाच्या गुणवत्तेवर परिणाम करतो. तथापि, वेदनेची प्रचलन मोजणे आव्हानात्मक राहिले आहे कारण वैयक्तिक अनुभव भिन्न असतात आणि मानकीकृत मूल्यमापन पद्धतींचा अभाव असतो. अभ्यासाचे लेखक असे सांगतात की निदान केलेल्या वैद्यकीय स्थितींवर अवलंबून राहणे अनेक व्यक्तींना दुर्लक्षित करू शकते, जे औपचारिक मान्यता न मिळालेल्या पुरातन वेदनेने त्रस्त आहेत, विशेषतः आरोग्य सेवा प्रवेश मर्यादित असलेल्या क्षेत्रांमध्ये.
अभ्यासाने हे देखील दर्शवले की वेदना प्रचलन कमी मानव विकास निर्देशांक (HDI) असलेल्या देशांमध्ये वेगाने वाढते. 40 वर्षांच्या वयापासून, कमी HDI असलेल्या देशांमध्ये व्यक्तींनी वेदना वाढीची अधिक जलद नोंद केली, आणि 80 वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या व्यक्तींमध्ये हा अंतर अधिक वाढला. हे सामाजिक-आर्थिक घटक, ज्यात आरोग्य सेवा प्रवेश आणि जीवनाच्या परिस्थितींचा समावेश आहे, वेदना अनुभवांमध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावतात, ज्यामुळे या घटकांच्या आरोग्य परिणामांवर प्रभाव पाहण्याची आवश्यकता आहे.
संशोधकांनी वेदना व्यवस्थापनासाठी पूर्वीच्या हस्तक्षेप धोरणांची वकालत केली आहे, हे सूचित करताना की सार्वजनिक आरोग्य उपक्रमांनी केवळ वृद्ध लोकसंख्येला लक्षित करणे आवश्यक नाही, तर तरुण वयातील वाढत्या वेदना स्तरांवर देखील विचार करावा लागेल. अभ्यासाची क्रॉस-सेक्शनल नैसर्गिकता व्यक्तींच्या वेदना अनुभवांचे वेळोवेळी ट्रॅकिंग करण्याची क्षमता मर्यादित करते, तरीही हे जीवनाच्या सर्व वयोमान गटांमध्ये वेदना सार्वजनिक आरोग्य प्राथमिकता म्हणून संबोधित करण्याची आवश्यकता दर्शवते.




